Partnerobójstwo

Najpowszechniejszym rodzajem zabójstw są zabójstwa partnerskie. Pozbawienie życia osoby towarzyszącej stanowić może ok. 3/4 wszystkich zabójstw. Według niektórych opracowań (przytoczonych przez F. Bolechałę w publikacji „Medyczno – sądowa analiza zabójstw dokonanych przez sprawców niepoczytalnych”) ponad 60% zabójstw kobiet to przestępstwa dokonywane przez ich byłych lub ostatnich, „aktualnych” parterów, a około 5-6% to ofiary płci męskiej; zabójstwa popełnione przez kobiety. Partnerobójstwa związane są z reguły z występowaniem w relacji wcześniejszej agresji i przemocy, zazdrości, posądzaniem o dopuszczanie się zdrady, przebytymi separacjami, rozstaniami, próbami odejścia. W przypadku kobiet popełnione przez nie czyny stanowią zwykle rodzaj ekstremalnej obrony, podczas gdy w przypadku mężczyzn- końcową formę wcześniej stosowanej przemocy.

MOTYW: ZAZDROŚĆ

http://www.ipla.tv/Skazany-za-odcinek-51/vod-5517280

06:07-07:35, 11:54- 12:54, 19:00-19:40, 20:55- 21:03

Piotr L. nie przyznaje się do winy. Nie zdradza również szczegółów dotyczących relacji z partnerką. Wiemy jedynie, że będąc z nim, kobieta próbowała popełnić samobójstwo, co może wskazywać na pejoratywne elementy związku, brak wsparcia towarzyszki życia, bycie nie ze sobą, lecz obok siebie. Mężczyzna posądzał kobietę o dopuszczanie się zdrady. Niemalże niczego nie ujawnia o sobie czy swojej ofierze. Niczego więcej nie wiemy na temat mechanizmu funkcjonowania sprawcy, wypraktykowanych postawach czy zachowaniach. Widzimy natomiast pewne wewnętrzne podenerwowanie, być może korelujące z agresywną osobowością. Ten sposób zachowania oraz zewnętrzny sposób wypowiadania się o zdarzeniu, zdaje się informować o charakterze zabójcy. Sprawca odsuwając się od odpowiedzialności, najprawdopodobniej mentalnie neutralizuje swój czyn. Jednostki przyjmujące tego typu postawę zwykle racjonalizują i usprawiedliwiają popełnioną zbrodnię. W ich przekonaniu ofiara zasłużyła sobie na określone potraktowanie, a kontekst sytuacyjny wymusił na nich brutalne działanie. Wszystko wskazuje na to, że sprawca przejawiając patologiczną zazdrość (i obawiając się zapewne porzucenia) postanowił dokonać odwetu na źródle odczuwanego stanu napięcia. Prawdopodobne również zaniżone poczucie własnej wartości i „dbanie” o odpowiedni; idealny obraz siebie, stało się tutaj dodatkowym czynnikiem kryminogennym. Myśląc (przy świadomości potencjalnych rywali) o tym, że jest tym mniej atrakcyjnym, a  partnerka może przecież wybrać kogoś lepszego, postanowił odebrać jej życie.



MOTYW: AFEKT, LĘK

http://www.ipla.tv/Zabic-z-milosci-odcinek-8/vod-234839

Sprawczyni zabójstwa własnego męża ogromnie żałuje popełnionego czynu. Przez lata trwała w toksycznym związku pełnym agresji i przemocy. W czasie feralnej nocy, podczas gdy spała, partner rzucił się na nią eskalując szczególny brutalizm. Po tym, udając się do kuchni, w której po ataku znajdywał się jej partner, kobieta pozbawiła go życia. Działając w stanie silnego afektu; dokonała jednocześnie błyskawicznej kalkulacji. Za cenę własnej utraty wolności, wybrała spokój i uwolnienie się od towarzyszącego lęku.

Obraz zabójstw

Zabójstwa spotykają się ze szczególnym zainteresowaniem. Społeczne interpretacje zdarzeń i sprawców popełnionego czynu korelują jednak z niewystarczającą wiedzą; opacznymi ocenami i stereotypowością wyobrażenia. W wątku tym postaram skupić się nad autentycznym stanem zjawiska.
Z uwagi na ilość ofiar przypisywaną poszczególnym zdarzeniom, moglibyśmy dokonać najprostszego podziału na zabójstwa pojedyncze i wielokrotne (popełnione na minimum 2 osobach). W zdecydowanej większości przypadków dominują pierwsze z nich. Przeważająca część skupia w sobie jednostki utrzymujące ze sobą bliskie relacje, co łączy się z tłem bazującym na sytuacji ciągłej; trwającej od jakiegoś czasu, z załamaniem więzi; narastającymi nieporozumieniami i emocjonalnym motywem czynu. Dziejące się wewnątrz grupy zjawisko zabójstw przebiega zwykle w sposób spontaniczny i częściej jest nieplanowane. Wśród zabójstw wewnątrzgrupowych dominują zabójstwa rodzinne, obejmujące partnerobójstwa (NAJPOWSZECHNIEJSZE), zabójstwa siostry/brata; bratobójstwa, rodzicobójstwa i dzieciobójstwa. Wśród jednostek odpowiedzialnych za czyn w zdecydowanej większości przeważają mężczyźni, a w ponad połowie zabójstw mężczyzna zabija mężczyznę, co może poniekąd brzmieć paradoksalnie patrząc na typy zabójstw, jednak fakty to potwierdzają. Patrząc na płeć, to również mężczyźni, częściej niż kobiety pozbawiają życia osobę obcą, a rzadziej niż one - bliską (płeć żeńska zabija zwykle osobę ze swojego najbliższego otoczenia). Do tego wątku jeszcze wrócę i postaram się wyjaśnić różnice.

Dlaczego zabójstwo

Zapewne wiele razy zastanawialiśmy się, jak to możliwe, że ludzka jednostka okazuje się być zdolna do czynu tak niepojętego.  Dlaczego zdecydowała się właśnie na zabójstwo, a nie inne rozwiązanie, czemu dokonała takiego wyboru? Skąd w ludzkim umyśle taka myśl? Czy powstaje ona z czasem, czy jest w nas od początku zapisana? Dzieje ludzkiego życia ze wszystkimi historycznymi epokami pokazują, że zabijanie stanowiło od zawsze praktykowaną i w domyśle skuteczną strategię rozwiązania problemu. Było ono m.in. sposobem na zapewnienie sobie ewolucyjnego zwycięstwa czy eliminacji rywala. Wygląda więc na to, że ludzki umysł zaprogramowany jest na tak drastyczne działanie, lecz dopiero znalezienie się w określonej sytuacji, przyjęte mechanizmy funkcjonowania, przeżyte doświadczenia i właściwości indywidualne potencjalnego sprawcy mogą doprowadzić go do popełnienia czynu zabronionego. Podobno minimum ¾ ludzi doświadczyło przynajmniej raz w życiu realistycznych wizji o zabiciu drugiej osoby. Dokładne dane (wg D. Buss’a) wskazują, że jest to 84% kobiet i 91% mężczyzn. Uwzględniając powyższe, można stwierdzić, że atak na najwyżej cenioną wartość i dobro, jakim jest ludzie życie, stanowi wytwór ewolucyjnych nacisków.
Wysoki odsetek kobiet przyznających się do zbrodni co prawda kłóci się ze stanem faktycznym (gdzie to głównie płeć męska, a w marginalnej mniejszości żeńska popełnia zabójstwo), jednak dalsze wyjaśnienia byłyby już próbą odpowiedzi na pytanie, dlaczego to właśnie mężczyźni, a tak rzadko kobiety wybierają ten rodzaj czynu. O tym natomiast – w jednym z kolejnych wpisów. 

 

Na początku

Zgodnie z założeniem i ustaloną koncepcją, blog ten poświęcony będzie zjawiskom zabójstw, czynom społecznie niepojętym, niezrozumiałym i nieakceptowanym. Jakiś czas temu tematyka zabójstw stanowiła przedmiot moich badań w ramach realizacji socjologicznej pracy magisterskiej. W poznaniu empirycznego aspektu posłużyły mi  akta prokuratorskie i sądowe. Po ich analizie z ubolewaniem muszę stwierdzić, że informacje pozakryminalistyczne, o charakterze socjologiczno-psychologicznym stanowią z reguły jedynie do 10% całej zawartości akt. Co również przykre, w postępowaniu sądowym to, co kierowało sprawcą okazuje się być mało znaczące, a w ustalaniu wyroku istotną rolę odgrywa sam charakter czynu, ewentualny stopień jego okrucieństwa, (nie)poczytalność, prawdopodobieństwo popełnienia powtórnego czynu w przyszłości i (nie)karalność sprawcy. Tym czasem, w zdecydowanej większości przypadków za zdarzenia, do jakich dochodzi odpowiada w minimum 51% sama ofiara bądź „znaczący inny”- osoba bliska sprawcy (inna niż ofiara), która w pewnym sensie swoją postawą doprowadza późniejszego zabójcę do popełnienia czynu zabronionego. Zilustrowaniem tego bywają niektóre przypadki dzieciobójstw dokonywane w ramach zemsty na partnerze. Więcej o specyfice zabójstw, ich obrazie, tendencjach i uwarunkowaniach- w kolejnych postach.

tags: zabójstwa, dlaczego ktoś zabija, najgłośniejsze zabójstwa, mężczyzna zabójca, kobieta zabójca, zabójczyni, zabójcy, mordercy, zabić człowieka, przestępstwo przeciwko życiu, zbrodnia, zbrodniarze, morderstwa, mordercy, morderczynie, zabójcy, zabójczynie, polskie zabójstwa, masobójstwa, zbrodnie, o zabójstwach, kto zabija, zabić, pozbawić życia, karina bresk, karina bresk kontakt, karina bresk dziennikarz, karina bresk dziennikarz i socjolog, karina bresk teksty, karina bresk artykuły, karina bresk felietony, karina bresk blog, karina bresk blogspot, karina bresk g+, karina bresk google+, karina bresk w sieci, karina bresk online, karina bresk, karina bresk kontakt, karina bresk